

ผู้อำนวยการในระบบรัฐกล่าวว่า: ผมเห็นลูกจากครอบครัวจนและอ่อนแอมามากแล้ว ไม่มีความรู้สืบสานในครอบครัว ไม่มีสายสัมพันธ์หรือทรัพยากรช่วยเหลือ ตัวเองก็เข้าสังคมไม่เก่ง เด็กที่อยู่เมืองได้ด้วยการขยันทำโจทย์ ตั้งแต่เรียนยันเข้าทำงาน ทุกก้าวล้วนสะดุดซ้ำๆ และเสียเปรียบเงียบๆ ขาดความมั่นใจ ถูกคนอื่นรังแก
แม้จะติดมหาวิทยาลัย 985·211 แต่สุดท้ายก็หางานดีๆ ไม่ได้ ญาติและสายสัมพันธ์รอบตัว 200 คน มีแค่ไม่กี่คนที่เป็นครู ความเข้าใจเรื่องระบบราชการก็คือ เป็นครู
จะดูสักพอรู้ได้อย่างไรว่าเด็กผู้ชายคนหนึ่งโตไปจะประสบความสำเร็จหรือไม่? แค่ดูพ่อแม่และลุงน้าของเขาก็พอ แล้วดูต่อว่าพี่ป้าน้าอาของเขามีฐานะทางสังคมอย่างไร
ถ้าในบรรดาคนเหล่านี้มีแม้คนเดียวที่อยู่ระดับผู้อำนวยการกองขึ้นไป เด็กคนนี้มีโอกาสสูงที่จะประสบความสำเร็จ ถ้าทั้งหมดเป็นข้าราชการระดับกองขึ้นไป อนาคตจะก้าวหน้ามาก
หลายคนมาจากครอบครัวกำเนิดที่ยากจน พ่อแม่และญาติล้วนอยู่ชั้นล่างสุดของสังคม รู้แค่ขายแรงหาเลี้ยงปากท้อง ไม่เข้าใจกฎการทำงานของสังคมเลย ถ่ายทอดประสบการณ์ให้ลูกไม่ได้ เลี้ยงลูกให้โตก็แทบหมดแรง ยิ่งจะชี้นำชีวิตยังไง
ติดมหาวิทยาลัยดีแต่หางานดีไม่ได้ คลำๆ ไปเองจนอ้อมค้อมหลายต่อหลายปี ทุนนิยมขบมาหลายปี บางคนถึง 35 ถึงหาทางอาชีพเจอ ถึงเข้าระบบ ซึ่งถือว่าโชคดีแก้บนวัวหายแล้วล้อมคอก ยังมีอีกมากจบชื่อดังแต่ว่างงานกลางคืน วิ่งหากินทุกวัน ไม่มีใครชี้ทาง เหมือนรูปไรเดอร์สองรุ่น ติดมหาวิทยาลัยแต่ก็ยังก้าวข้ามชนชั้นไม่ได้ พอเข้าสังคมปรับตัวไม่ได้อย่างรุนแรง ตกอยู่ฝ่ายรับในความสัมพันธ์ได้ง่าย
'ครอบครัวกำเนิดธรรมดา' หมายถึงอะไร? พูดง่ายๆ คือกลุ่มคนที่ไม่มีทรัพยากรสังคมจะเอื้อประโยชน์ พึ่งการเรียนอย่างเดียวจนเปลี่ยนชะตา เมื่อเข้าทำงานยังขยันเหมือนเดิม แต่แทบไม่ได้ผลตอบรับเชิงบวกแบบตอนเรียน
เพราะพอก้าวจากโรงเรียนสู่สังคม การชิงดีความสามารถส่วนบุคคลได้ยกระดับจากสติปัญญาล้วนๆ มาเป็นการต่อสู้ระหว่างไอคิว อีคิว และความแกร่งทานแรงกดดัน บวกกับมิตรสายสัมพันธ์และความสามารถรอบด้านอื่นๆ ลูกบ้านธรรมดานอกจากพรสวรรค์ด้านไอคิวที่เกิดมา ก็ด้อยหลังในทุกด้าน
คอร์สนี้มาพร้อมชุดเนื้อหา สมาชิกจะได้รับลิงก์เข้าถึงทางอีเมลหลังจากขอดูคอร์ส